سخته ؟
دلم میخواد راحت کنم خودمو😭
حس ناکامی دارم اینکه ۳۰ سالمه و مجردم
و هنوز مستقل نیستم و سرکار نیستم
تاپیک قبلیم بیشتر توضیح دادم
از همه بدم میاد و. به خواهرامم که متاهلن حسودی میکنم
عقده ای شدم از بس فکر میکنم به این چیزا و ۳۰ ساله هم که شدم استرس گرفتم که سنم بالاست دیگه
دیگه نمیخوام زجر بکشم هی حسرت بخورم تنها راهم خلاص کردن خودمه🔪😭
فک نمیکنی برای همشون چاره هست و راهش از بین بردن خودت نیست؟؟؟
از نظر روحی ب ناامیدی وپوچی رسیدی
ولی با اطمینان کامل بهت میگم هرچیزی غیر مرگ چاره داره
ازدواج های خیلی زیادی دیدم تو بالای ۳۰سالگی
و آدم از هر روزی ک شروع کنه یک قدم برای حال خوب خودش برداره و یک کاری بیشتر از دیروزش انجام بده پیشرفت انجام میشه
اینکه بشینی فقط ب ازدواج نکردنت وکار نداشتنت فکر کنی
چجوری این مشکل حل شه؟
فقط منتظری خدا یکاری کنه
والا خدام همیشه میگه حرکت از تو برکت از من
