💞 هوالحبیب
اینکه میگن همه چیز به وقتش باید اتفاق بیفته، فکر میکنم واقعیه و یه حقیقتی است که نباید اون رو نادیده گرفت.
زمانی که در آزمونی قبول شده بودم، ۲۷ سال سن داشتم، کنار من یه نفر حدود ۵۵ ساله هم نشسته بود که «دکتر و هیات علمی و فارغ التحصیل دانشگاه تهران» بود. ولی با منه ۲۷ ساله قبول شده بود!
میخوام بگم که من در ۲۷ سالگی این آزمون رو قبول شدم، ایشون در ۵۵ سالگی.
مسیر ها متفاوته، هدف ها، انگیزه ها، تلاش ها، دغدغه های متفاوت و.....همه ی این ها تاثیر ویژه ای داره.
🌱 دوست خوبی که این مطلب رو میخونی و فکر میکنی بین هدف هات و زندگی کمی فاصله افتاده یا کُند داری پیش میری، یا در سختیِ مطلقی قرار داری که خدا هم حرفت رو نمیشنوه،
بیا باور کنیم که میشنوه،
هنوز زمانش نرسیده، هنوز باید در سختی باید بمونیم، هنوزم باید تلاش کنیم، باید بدویم و استقامت به خرج بدیم.
وقتش که برسه، نمی پرسه تو کی بودی و کی هستی، میبینی رفتی اونجایی که بهترین ها برات رقم خورده....
۱۵ سال تحمل من، کم کم داره ثمر میده.
۱۵ سال وقت کمی نیست، ولی باید در این مسیر می بودم که شاهد ثمره ی اندکش هم بوده باشم....
خدارو از صمیم قلب شاکرم.
🌱🌱🌱
خيره تا دورترين نقطه ی آينده شدم
چه كسی ضامن آينده ی امسال من است؟
ديده ام گاه غريبانه كسی را ببَرند
غافل از اينكه همين حادثه در فــال من است
سرنوشتی كه كمين كرده به دامش برسم
مثل يک سايه كه بی فاصله دنبال من است
نجمه زارع
🌱🌱🌱
