میدونم ذاتش چقد بده ولی هیچکس حرفمو باور نمیکنه...
با اینکه اون کلی کارای بد کرده و دختر خوبی نیست همه دوسش دارن اما من نه...
نوبت من که میشه همه میگن تو مقصری تو نباید فلان کارو میکردی هرچی نباشه فلان بود
حتی صمیمی ترین آدم زندگیم با اینکه میدونه اون دختر چقدر اذیتم کرده میگه چرا اینجوری راجبش حرف میزنی
بعد میگه منم ازش متنفرم😏آره منم باور کردم
مهم اینه که خودت دردت رو میفهمی
کسی که نمیفهمه هیچ وقت نخواهد فهمید
به خودت نگیر چیزی رو که مال تو نیست حتی اگر همه بندازنش روی تو
وای چقدر عین منی همین مشکلو با دختر خالم دارم
میدونی دیگه خسته شدم از اینکه حواسم هست بقیه از دستم ناراحت نشن اینکه درکشون کنم
ولی تا حالا هیچکدومشون فک نکرده شاید با فلان حرف ناراحت بشم
شاید حرفی که دارن میزنن واقعا حقم نباشه و واقعا هم نیست
حقم نبود اینقد عجولانه و بچگانه قضاوت بشم
حقم نبود بدون دفاع کردن از خودم قضاوت بشم
اگه عزیزترینم باهام هم نظر بود کاری به بقیه نداشتم
ولی دردناکترین حرف ها رو از کسی شنیدم که از لحظه لحظه زندگیم خبر داره و بازم اینجوری بیرحمانه باهام حرف میزنه
و اما کافیه یکبار من ناراحتیمو ابراز کنم یا بگم از فلان چیز بدم میاد
کاری میکنه که خودم به گریه و التماس میفتم که ببخشید که فلان حرفو زدم
