خیلی احساس تنهایی میکنم.حس میکنم تنها ترین آدم روی زمین منم.همسرم کسی که قرار بود کنارم باشه بدترین ظلم ها کتک ها تحقیر ها رو در حقم کرده.از اون بدتر که من یه آدم مریضم که نمیتونم و نتونستم از این زندگی بیرون بیام.همیشه به زندگی دیگران با حسرت نگاه میکنم.به النگوهای همه نگاه میکنم میگم خوش به حالش النگوهاش کج نیست من اون موقع که داشتم النگوهام همشون کج بودن از بس کتکم میزد.پدرم کسی که تمام قد حامیم بود فوت کرد و من موندم و یه حسرت.هر کی تاپیک منو میخونه دعا کنه خدا زودتر مرگ منو بده دارم زجر میکشم از زنده بودنم