داشتم با خودم فکر میکردم چقدر آدمی که باهاش زندگی نامرد بود . هررفتار بدی که باهام میکرد به هیچکس هیچ چیزی نمیگفتم تا زمانی که افسارش واقعا پاره شد پام بخیه خورد . قبل اون اگر بحث میشد مادرش یواشکی بهم میگفت زنگ بزن به برادرات .
ولی میدونید کلا خونوادگی یجوری بزرگ شدیم که مسائل زندگی باید تو چهارچوب خودمون باشه . گفتم نه مگه زمدگی من شده نقل و نبات ...
اما شوهرم حتی اگه یواش هم بگو مگو میشد بلند داد میزد مادرش میفهمید میومد پایین .بعد اون داداشش میفهمید بعد هم زن کثافتش میفهمید و...
بهش میگفتم ادنقد داد زدی تافهمیدن گفت ایرادی از بَر یک پارچه ایم !!
با خودم گفتم چقدر این مرد نفهمه . پس چرا ازدواج کرده کسی نمیفهمه حریم شخصی ینی چی !!
گذشت و من بارها بارها بهم بی حرمتی کرد
کلا ۳ بار رفتم خونه مادرم
روزی که پام بخیه خورد
روزی که مهریمو به زور بخشیدم و گوشیمو گرفت
و روزی که ... از گفتنش حتی شرمم میاد چون معصیت داره
حالا دیروز با بحثم شد میگفتن تو از اول نذاشتی ما بیایم جلو . راستم میگفتن هربار گفتم زندگیمه خودم حلش میکنم
برااینکه بحثم تموم شه گفتم من ۴ سال زندگی کردم اگه بحث بوده یا هرچی راضی بودم ازش شوهرم بود. گفتم ارزش زندگیم خیلی بهتر از آدمایی بود ک میشناختم .
بعدم بلند داد زد تو خیابون بهم گفت آره معلوم بوووود . خیلی برام سخت بود این حرف رو از کسی بشنوم که باید مرهم زخمم باشه .
بهم گفت اگه زندگیت خوب بود چرا نموندی !!
گفتم چون خط قرمز رد کرد .خط قرمز خیانت بود
بهشون گفتم ازین به بعد دیگ اسمی ازم نیارن .. برای همیشه خط زدمشون از زندگیم .
