تولدمه .مامانم برام کتونی گرفته.دیگه کسی چیزی نگرفته.البته کادو زیاد مهم نیست همینکه چندروزه هی میگه برام ارزش داره.شوهرمم یادش بود اما امشب هیچی نگفت حتی بوسمم نکرد.منم بهم برخورد به بهونه ی بچه دوسه تا تپل بارش کردم قهرکرد خوابید.دوستامم از طریق پروفایل فهمیدن تبریک گفتن که دستشون درد نکنه.کاش شوهرمم حداقل یه چیز میگفت بهم😕😕😕
پشت دیوار دلم یه صدای پا میاد خدایا شکرت بابت هدیه های قشنگی که بهم دادی ،میوه های زندگیم پسرم و دخترم👫
قربونت برم عزیزم من میگم پول نداری زبون که داری شکر خدا 3متر .از اون استفاده کن لااقل
منم دقیقاااا همینو گفتم .حتی براش یه نامه نوشتم و حرفامو گفتم چون نخاستم حس گدایی محبت داشته باشم و فقط خاستم یادش بدم انتطار ما زنا چیه....ولی اینجوری فهمیدم که حس سرشکستگی داره وقتی نمیتونه هدیه حتی اررون بخره .اونا اصلا به حرف زدن و زبونی گفتن راعب نیستن .در عمل دلشون میخاد نشون بدن.خودتو ناراحت نکن
خدا جونم .میدونم همیشه حواست به منه.بابت داده و ندادت خیلی خیلی شکر.