کمک خانواده

آره منم همینو میگم بهش

اما میگه تو تنها دختر خانوادتی باید کمک کنن وقتی میدونن وضع مالی خوبی نداریم

شوهرم خیلی تو کارها به مادرم کمک میکنه واسه همین حس میکنم توقع داره

میگه خانوادت توی سهم تو دارن زندگی میکنن اگر سهمت دستت بود الان حداقل ماهی ۲۰۰ میلیون سود داشتی از بانک اصلا یه حرفایی میزنه بخدا مخم سوت میکشه انقد گفته دیگه خودمم بدبین شدم ب خانوادم حس میکنم واقعا فرق میزارن بین من بچه ی دیگشون

مخصوصا که خریدهای گرون انجام میده داداش مجردم

همینا خار میشه تو چشم شوهرم

میگه چرا واسه اون حرج میکنن واسه تو گ اینهمه به فکرشونی چیزی نمیخرن

خسته شدم دیگه از این حرفا از این استرس ها

اینا فقط یه گوشه از حرفاشه

من خیلی تعصب دارم رو خانوادم مخصوصا واسه اینکه تو شرایط سخت روحی ولشون کردم بخاطر شوهرم اومدم شهر دیگه

احساس عذاب وجدان دارم

نمیتونم حرفای شوهرم تحمل کنم...

توروخدا اگر راه حلی دارین بهم بدین

انقد منو کوچیک میکنه به همه چیزم گیر میده عزت نفس و اعتماد ب نفسم اومده پایین من توی شهر خودمون همه آرزو داشتن با خانواده ما وصلت کنن

سطحمون خیلی بالاتر از شوهرم اما شوهرم خودش و خانوادش اعتماد به نفسشون خیلی بالاس.

بخدا خانواده خودش انقد بی تربیت هستن

بی احترامی میکنن در قالب شوخی

میگه نه خانواده من دوسمون دارن راحتن باهامون

اما گیر میده ب خانواده من ک احترام میزارن بهش.

من نمیدونم چیکار کنم فقط دارم داغون میشم

بهش میگم این چیزا رو

چون پدر من فوت شده فکر میکنه باید ارثمو بگیرم

درصورتی ک ما رسم داریم تا یک نفر از والدین زنده س کسی اسم ارث نمیاره

پدر خودم که فوت شدن ارث پدریش رو هنوز نگرفتیم ما چون مادربزرگم زندس