یه چیزی رو صادقانه می گم، کسی که مدام درباره حس ششم از بقیه می پرسه، مخصوصاً از آدمهایی که به نظرش حس قوی دارن، در واقع داره از بیرون دنبال تأیید می گرده، نه از درون. حس ششم اگه واقعی باشه، از خود آدم میاد، نه از جمع آوری نظر بقیه.
وقتی قضاوت و برداشتت رو می سپاری دست دیگران، دیگه اسمش شهود نیست، اسمش تردیده. اینطوری مسئولیت تصمیم هم از دوش خودت برداشته میشه.
شهود واقعی ساکته، نیازی به پرس و جو نداره، و قبل از اینکه از بقیه سؤال کنی، اول از خودت جواب می گیره.