به حباب نگران لب یک رود قسم و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت غصه هم می گذردآنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند..لحظه ها عریانند.به تن لحظه خود، جامه اندوه مـپوشان هرگز…!!زندگی ذره کاهیست که کوهش کردیم زندگی نام نکویی ست که خارش کردیم
ما که زنده موندنمون اونچنان به درد کشور نبود . لااقل مرگمون به درد مردم باش و دانشجوها و پزشکهای اینده کشور ، روی بدن واقعی انسان یه آموزش هایی را ببینند