این روزا اتفاق بدی برام افتاد منم چون پسرم زیاد به خانوادم چیزی نمیگم ینی قبل اینکه بگم مشکلمو می بینم خودشون چقدر مشکل دارن بیخیال میشم تو همه مورد اینجوری ولی این درد واقعا خستم کرده نیاز دارم فقط با کسی صحبت کنم
ولی تو خونه نه حوصله جواب دادن دارم نه حوصله پرسش انگار مرده متحرکم قبل این اتفاقا خیلی بهتر بودم ولی حتی همکارام متوجه تغییر اخلاقم شدن
بمیرم واسه داداش کوچیکم اونم همیشه تو خودشه هر وقتم بپرسیم مثل شما ملاحظه شرایط خانواده رو میکنه 😔
جدیدا تو نی نی سایت مد شده وقتی میخوان یکی رو نصیحت کنن اولش مینویسن " ببین عزیزم من مسلمان نیستم و دین شما رو قبول ندارم ولی بنظرم فلان و بهمان و ........ " خب وقتی از پاسخ طرف اونقدر میترسی که خودتو کافر نشون میدی بهتره فاز نصیحت هم نگیری ... چه کاریه آخه ... البته جدیدا گفتن این جملات رو کلاس میدونن و شایدم توجیهی برای کارهای غیرشرعی. (دین هیچ ربطی به آخوند جماعت نداره) ///// یه چیز دیگه هم بگم و عذرخواهی کنم از شما عزیزان، من زیاد اهل خوندن اعلانات نیستم . از اون زنگوله بالای صفحه خوشم نمیاد . بنابراین اگه جوابی ندادم ناراحت نشید ... بطور اتفاقی اگه بین کامنتها ریپلای شما رو دیدم باکمال میل جواب میدم ///// اونقدر دلم برای جوانان ساده و بی پناه هموطنم میسوزه که همیشه و همه جا یک دعا ورد زبونم هست و اونم عاقبت بخیری پسران و دختران سرزمینم هست .