بخشیدم

هر چه کردی به دلم ، ... باز تو را بخشیدم

با زبان زخم زدی ، ... دشنه زدی ... خندیدم

معنی تک تک رفتار تو را ... میفهمم

ساده لوحی ست ، ... بگویم که نمی فهمیدم !

غرق تردید شدم ، ... باز تحمل کردم

تا زمانی که ... به چشمان خودم هم دیدم

دیدم از خشم خداوند ... نمی ترسیدی

تو نترسیدی و من سخت از آن ترسیدم

بسته بودم ، لب از آن درد و از آن بی مهری

تو جفا کردی و من هیچ ..نمی پرسیدم

بی سبب نیست ، ..فراموش شدی در یادم

عاقبت سرد شدم ، خسته شدم ، یخ کردم !

اشک های دل من ، از تو و عشق تو نبود

بلکه از سادگی قلب خودم رنجیدم

برو ای یار برو ! از تو گذشتم ، خوش باش

بروای یار برو...! مهرتو را بخشیدم