چی میشه که

من تا حدی بهش باور دارم

ولی برای رسیدن به اون سرنوشت باید تو مسیر قرار گرفت

مثل همین دختر که گفتم

سرنوشت این بود که توی یه سوپری عاشقش بشن و بره اتریش

اگه اون روز نمیرفت بیرون قطعا سرنوشت هم تغیر میکرد

یه بخشی از این رفتار تقصیر خود ادم نیست میتونه به خاطر نوع تربیت باشه که مثلا والدین همش گفتن کی شاگرد اول شد کی درسش بهتر بود از دوستت یاد بگیر فلانی و ببین چه رشدی کرده و ....

این حرفا تو بچگی میتونه روی ذهن تاثیر بزاره و باعث بشه شما خودت هم این رفتار مقایسه رو نسبت به خودت پیدا کنی مقصر نیستی سعی کن یذره یذره کمش کنی کمتر به زندگی دیگران توجه کنی کل تمرکز و بزاری روی زندگی خودت و کلا مسیر زندگیت و شبیه یه روز گردش ببینی نه یه پیست مسابقه