گریهام جاریست، بارانی که میبینی منم
چتر وا کن! ابر گریانی که میبینی منم
بیمحابایی چنان رگبار تند نوبهار
رحم کن! گنجشک حیرانی که میبینی منم!
از کمانداران ابروی تو کو راه فرار؟
صید از هر سو گریزانی که میبینی منم
کشتی و سهراب در خون خفته را نشناختی
بیوفا! سرباز بیجانی که میبینی منم!
اهل امروزم ولی دردی که دارم تازه نیست
شاعر هر کهنهدیوانی که میبینی منم !
نمیداند دل تنها میان جمع هم تنهاست
مرا افکنده در تنگی که نام دیگرش دریاست
تو از کی عاشقی؟ این پرسش آیینه بود از من
خودش از گریهام فهمید مدتهاست مدتهاست
بهجای دیدن روی تو در «خود» خیرهایم ای عشق
اگر آه تو در آیینه پیدا نیست عیب از ماست
جهان بیعشق چیزی نیست جز تکرار یک تکرار
اگر جایی به حال خویش باید گریه کرد اینجاست
من این تکرار را چون سیلی امواج بر ساحل
تحمل میکنم هر چند جانکاه است و جانفرساست
در این فکرم که در پایان این تکرار پی در پی
اگر جایی برای مرگ باشد ! زندگی زیباست ...
آنکه پامال جفا کرد و چو خاک را هم
خاک میبوسم و عذر قدمش میخواهم
من نه انم که ز جور تو بنالم حاشا!
بنده ی معتقد و چاکر دولتخواهم
بسته ام در خم گیسوی تو امید دراز
ان مبادا که کند دست طلب کوتاهم!
ذره ی خاکم و در کوی تو ام جای خوشست!
ترسم ای دوست که بادی ببرد ناگاهم
پیر میخانه سحر جام جهان بینم داد
و اندر ان اینه از حسن تو کرد اگاهم
صوفی صومعه ی عالم قدسم لیکن...
حالیا دیر مغان است حوالتگاهم
با من راه نشین خیز و سوی میکده ای
که در ان حلقه ببینی که چه صاحب جاهم
مست بگذشتی و از حافظت اندیشه نبود!
اه اگر دامن حسن تو بگیرد آهم!
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
پربازدیدترین تاپیک های امروز