زندگی شیرینتون

بحث دیدن و ندیدن خوشبختی کسی نیست.شما الان تو اینروزا ک ی شونه تخم مرغ ۶۰۰تومنه و حقوق ی کارگر ی تومنه و تو زندگی و نان شبش مونده.ربطی ب دیدن خوشی کسی نیست.ولی ایا زن اون کارگر دلش نمیخواد سرویس داشته باشه من میگم جار میزنن درست نیست.

عزیزم اونی ک میاد داد میزنه اینجا اسمش فخر فروشیه ن خوشبختی.حالا مگه چند نفر اینجا شانس اوردن ی شوهر پولدار داشته باشن؟فرق اونی ک شانس اورده با اونی ک نیوورده چیه.بعد هم من کجا ناراحت شدم.داد زدن و فقر فروختن و غرور فرق میکنه.اینقدر خانواده های با اصالت سراغ دارم ک نصف شهرشون رو میتونن بخرن ولی هیچ وقت پز نمیدن و جار نمیزنن.شما از زندگی ب هم ریختن خانواده دیگران خوشحال میشه.وقتی شب همسرش میاد میگه منم باییید فلان چیز رو داشته باشم و بعدش هم دعوا و دعوا

خوب عزیزم مشکل اینه ک نمیتونن مدیریت و کنترل کنن.و باعث دعوا میشه.وگرنه ما وقتی همسایه مون پولدار باشن یا نباشن تو خونه خودشونه و نمیدونیم چ خبره وقتی بیرون میریزن باعث بروز مشکلات برای بعضی خانواده ها میشه.درست میگی سوشیال مدیا یا فضاهای دیگه هم هستن.ولی اونجا جمعش مثل اینجا خودمونی تر نیستن.

درسته اینم هست.ولی صدا زدن و فقر فروختن بده.

عزیزم درسته بعضیها هر کار کنن نمیتونن خودشون رو کنترل کنن و یا قدرت تفکر لحضه ای ندارن.من بخاطر نوع کارم دیدم از این موارد ک خواهر چون نتونسته چیزایی رو ک خواهرش داره رو داشته باشه بنای جدایی گذاشتن و از هم جدا شدن.و مدتی بعد یعنی دو سال بعد از کرده خودش پشیمون..و موارده دیگه.این ک اینجا گفتم چون تحقیق داشتم در بارش نوشتم.وگرنه پولدار بودن خوب بودن ووو گناه نیست و زرنگیه ولی ب شرطی ک بتونن.الان ی کارگر ک روزانه ی تومن میگیره خوب از ۶صبح تا ۶عصر گرفتاره و واقعا اگه بخواد هم نمیتونه شغل دوم داشته باشه چون هم خستگیش نمیزاره و هم تایمش ولی ی کارمند دولتی به خاطر تایم کاریش ک فقط۶ساعت کار میکنه و حقوقش هم خوبه و هم تام ازاد داره ک بتونه شغل دوم داشته باشه.و گناه اون کارگر چیه.اگه بگیم خوب اونم کارمند دولت میشد یا شغل ازاد راه مینداخت ک شدنی نیست چون اگه شدنی بود

پ

م.ن

دیگه بدتر.گلم.کلی گفتم.وگرنه اوضاع همه جالب نیست.منتها تفاوت در اینه ک اون کارگر چون مجبوره با شخص و پیمانکار کار کنه احتمال اینکه حقوقشون رو چند ماه هم ندن هست و همینطور احتمال داره چنروز در ماه هم بیکار باشه و حقوق نداشته باشه. ولی دولتی لااقل از این بابت خیالش راحته.وگرنه برای من فرق نداره همسرم ن دولتیه ن خصوصی راجع ب خیلیها گفتم.

ی کارمند یا کارگر هردو اجاره خونه رو دارن ک حداقل نصف درامدشون اینور میره و اگه الان بخوان ۴تا مرغ در ماه بخرن حداقل ۳تومن مرغشون میشه بخوان ی وعده در روز هم ک ارزونتر از حاضری در میاد برنج بخورن ۳۰کیلو هم در ماه میشه ۱۲میلیون تخم مرغ هم دو روزی نصف شونه بگیرن ۱۵بار یا حتی ده بار بخوان بگیرن میشه ۲۷۰۰ پنیر و ووو یعنی عملا سر ماه بدهکار هم میشن.خوب علت حرف منم همینه ک همه ی مردم ک حقوق و یا درامد ۷۰میلیونی ندارن.ک تازه همونا هم نمیتونن پس انداز کنن.پس میمونه اونایی ک بالای ۱۰۰درامد دارن شاید بتونن ی چیزی در خور همسرشون بگیرن و وقتی اینها میان اینجا میگن ما داریم و ما و ما کلا باعث خودخوری یک عده میشن.خانمی ک حالا یا شاغله و یا خانه دار باید بچه ها رو ساپورت کنن شوهر و ساپورت کنن خونه رو و خیلی دردسرای دیگه واقعا اعصابی نمیمونه ک بخواد ی ناراحتی هم بهش اضافه بشه و بشینن خودخوری کنن چرا ما نباید داشته باشیم چرا و چراهای دیگه.