من میتونم ساعت ها با موهام حرف بزنم
و متقاعدشون کنم که نباید بریزن ،
اشکام رو با موهام پاک کنم تا بلکه بفهمن ناراحتم
و کمتر بریزن ،
یا حتی میتونم با گلدون تو اتاقم ساعت ها حرف بزنم و
ازشون بخوام که برام دعا کنن ،
یا حتی میتونم یه کتاب بنویسم که فقط توش از
احساساتم بگم ،
یا میتونم ویس های طولانی بفرستم و متن های طولانی
بنویسم ،
میتونم فیلم های طولانی و کتاب های طولانی تر بخونم
چون میخوام احساسات طولانی تر و عمیق تری داشته
باشم ،
یا میتونم برای خوردن چای انقدر وقت تلف کنم و انقدر
آروم بخورم که در اخر از دهن بیوفته ،
یا میتونم گریه هام رو جوری روونه کنم که دیگه
هیچوقت بند نیاد ،
میتونم با همه چیز حرف بزنم بجز آدم ها ،
من پر از حرفم ، به اندازه سکوتم حرف دارم .
