به یک روز بعد از مردنم فکر میکنم، آدم هایی که بی تاب جای خالی من گریه می کنند . به خاطراتم که ناباورانه در ذهن عزیزانم مرور خواهد شد. به یکسال بعد از مردنم فکر میکنم، به آدم هایی که آخرین اشک هایشان را برای نبودنم میریزند و آماده میشوند برای فراموش کردنم ! به پنجسال بعد از مردنم فکر میکنم، به ادم هایی که دیگر مرا یادشان رفته و به دنیایی که بدون وجود من هم پابرجاست . چه بیهوده زمانم برای دردهایی سپری شد که از آن من نبود ؛ و دغدغه هایی که هیچ فایده ای برایم نداشت و افکار آزاردهنده ای که فقط حواس مرا از زندگی پرت میکرد .