در شاهنامه فردوسی
سیمرغ به زال سه پر داد و گفت هر وقت درماندی بسوزان و آرزو کن پر اول سوخت آرزو برآورده شد؛
رستم به دنیا آمد.
پر دوم سوخت
آرزو برآورده شد؛ رستم زنده ماند.
اما پر سوم هرگز استفاده نشد.
فردوسی پر سوم را برای آیندگان نگه داشت.
برای روزی که پر سوم برای ایران بسوزد.🌱✨
هر شعبده ی دستش رو می شد و لو میرفت
از برف گریزانم تن سوخته در آتش
در قلب زمستانم تن سوز تر از آتش
یا کنج قفس یا مرگ
این بخت کبوتر هاست دنیا پل باریکی بین بد و بدتر هاست
ای بر پدرت دنیا آن باغ جهانم کو؟
دریاچه ی آرامم کوه هیجانم کو؟
نفرین کدام احساس خون کرد جهانم را؟
با جهد چه جادویی بستند دهانم را؟
یا کنج قفس یا مرگ ای بخت کبوترهاست دنیا پل باریکی بین بد و بدتر هاست.......
