سلام
من ۱۴ سالمه...
از سنم بیشتر فهمیدمو چیزایی رو فهمیدم و تجربه کردم که واقعا حقم نبود(میدونم فکرتون رفته سمت شکست عشقی و اینا)ولی منظورم این چیزای بچگانه نیست.چیزایی راجب پدر مادرم فهمیدم که واقعا نمیتونم بگم...
اما موضوع این نیس
من کلا یهو آدم کم حرفی شدم نه اینکه خجالتی باشم ولی اصلا حوصله جمع و حرف زدن با آدما رو ندارم
من فقط خانواده خودمو دوست دارم و از همه آدما متنفرم حالا جز یکی از دوستام که اونم فیکه
دوست ندارم خونه هیچ فامیلی برم و از همشون بدم میاد
یسریا بی دلیل
یسریا با دلیل(خواستید دلیلشم میگم)
من فقط از بابابزرگم خوشم میومد که اونم امشب ازش زده شدم
واقعا فکر نمیکردم جلوی اون همه آدم این کارو انجام بده
شلوار زاپ دار پام بود که زیر زاپش پارچه داشت و پام مشخص نبود
بابابزرگم میخواست پارش کنه و جلوی دخترخاله مامانم که همسن خودم بود و داییم و خالمو شوهرشو همه آبرومو برد و به مامانم گفت اگه از بچگی درست بارش نیاری در آینده به هیچ دردی نمیخوره و گفت ولگردا از اینا میپوشن
من خیلی ادمیم که راحت اشکم در میاد
یک ساعته اومدم خونه همش دارم گریه میکنم
بخاطر این نه فقط
بخاطر حالی که دارم
بخاطر اینکه انقد خانواده مامانم بهم بدی کردن
تازه عضو شدم اما خیلی وقت بود تاپیک میخوندم
امشبم واقعا بهم فشار اومد و هیچکسو نداشتم باهاش حرف بزنم
با مامانم راحتم ولی مشکلم اینه که دهنمو وا کنم اشکم در میاد و دلم نمیخواد انقد ضعیف بدوننم
