خریدن لباس

تو هر سنی یه ویژگی بلد تره. این مال سن جوونیه. از یه خانمی که همیشه لاک و لباس و قاب گوشی و کیف مجلسی و حتی چیزای دیگه که فکرشم نمیکنی باهم همیشه ست میکرد شنیدم گفت ۴۰ رو که رد کردم دیگه واسم جذابیت نداشت.... . الان شاید خیلیا ست کنن ولی این خانوم زمانی اینجوری بود که من خیلی کوچولو بودم و اون موقه زیاد تیپ زدن رواج نداشت.

مثلا بچه ها اول اسباب بازی دوس دارن، بزرگتر میشن لوازم تحریر و..... ؛ تو سن جوونی هم لباس...

آره. البته من شنیدم توی پیری همه حسرت میخورن. مثلا اونیکه درس خونده حسرت میخوره چرا بیشتر تفریح نکرده؛ اونی که تفریح کرده حسرت میخوره چرا درس نخونده و بقیه چیزام همینطور. یا یه مرده پولدار دیدم حسرت میخورد چرا وقت بیشتری با خونواده نگذرونده؛ یکی حسرت میخورد چرا فلان کارو نکرده .....کلا شنیدم همه حسرت میخورن به جز اونایی که از نظر روحی خودشون رو رها کردن و ارتقا دادن.

اینقد زندگی پیچیدس ، و انسان هم از خودِ زندگی پیچیده تره.

چیزی هم که دور و برم می بینم بزرگترا همیشه حسرت میخورن. مثلا دو تا عمه هام یکیشون معلمه همش حسرت میخوره چرا خودشو واسه چندرغاز اذیت کرده و بچه ها پیرش کردن، یکی از عمههام خونه داره و همیشه حسرت میخوره چرا درسشو ادامه نداده تا معلم بشه.

خلاصه معلوم نیس؛ شاید یه جور دیگه حسرت بخوریم