نمیدونم به درگاه خدا چه گناهی کردم که این حجم از تنهایی شده تقدیرم.شوهرم راننده کامیون .هفته ای ۴یا۵روز تنهام.بچه دارم نمیشیم.کسی روهم ندارم برم پیشش.اونایی هم که هستن سوهان روحن.تمام وقتم باTvوگوشی میگزره.واقعا سختههههه
شماها باتنهایی چه میکنین؟
من مسلمون نیستم.مسلمون به دنیا اومدم.اما سعی میکنم آدم باشم.آدمممممم
خدا بهت صبر بده، نگذار روزگار بهت غلبه کنه ، برو کلاسهای ورزشی باعث نشاط تو زندگیت میشه ، گروه دوستات رو گسترش بده ، البته دوستای مورد اعتماد ، کلاسهای هنری هم خوبه به آدم آرامش میده
روزی از روزها ،شبی از شب ها ،خواهم افتاد و خواهم مرد ،اما می خواهم هر چه بیشتر بروم .تا هرچه دورتر بیفتم ،تا هرچه دیرتر بیفتم ،هرچه دیرتر و دورتر بمیرم .نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه ،پیش از آن که می توانسته ام بروم و بمانم ،افتاده باشم و جان داده باشم ،همین .
بچه ها باورتون نمیشه! برای بچم از «داستان من» با اسم و عکس خودش کتاب سفارش دادم، امروز رسید خیلی جذذذابه، شما هم برید ببینید، خوندن همه کتابها با اسم بچه خودتون مجانیه، کودکتون قهرمان داستان میشه، اینجا میتونید مجانی بخونید و سفارش بدید.
منم بچه ندارم شوهرمم بعضی شبا شبکاره اون روزی رفتم چندتاکامواخریدم یه چندتا لیف بافتم رنگی رنگی یایه مدت رومیزی درست کردم یه مدت شبه قالی درست کردم همه رم از نت یادگرفتم خلاصه که بیکارنمون که فکروخیال داغون میکنه
یه صلوات میفرستین منم مستقل زندگی کنم به دورازفامیل شوهر☹️☹️☹️
اول که انشااا که خدا بهتون بچه بده بعدش یه کتاب بخون سعی کن موضوع روانشناسی بخونی به زندگیتون هم کمک میکنه یا اینکه برو یه مهارت یاد بگیر گلدوزی خیاطی بافتنی یا هر چی دیگه خود به خود سرگرمش میشی حتی میتونی پول هم دربیاری از این راه😊😊