همسرم.
رزیدنتی داخلی یزد.
۴ماه.
اون که خیلی نمیخوند چون هم موقع بارداریم بود و باید اون یکی دخترم رو مهدوباشگاه میبرد،هم شیفت درمانگاه میرفت،هم کارهای حقوقی پدرش رو انجام میداد.
ولی درکل الان قبولی خیلی سخت نیست.
چون دیگه خیلی طرفدار نداره.
هم احترام قبلا رو ندارن.
هم پول و مزایای خیلی کمی داره.
هم سختی داره.
واسه همین رشته هایی مثل عفونی،بیهوشی،اطفال که کلا بدون آزمون شده و بااین حال همش ظرفیت خالی هستش.
حتی فلوشیپ هایی مثل نفرولوژی ظرفیت خالی میمونه.
هم بخاطر سختیش،هم پول کمش.
الان شوهر هر روز صبح بیمارستان،شبها هم که کشیک.
وقتایی هم که خونه است یا باید برای ارتقا بخونه یا از خستگی خوابه.
کل پولی هم که میدن ۴۰میلیونه.
نه من با دوتا بچه کوچک تو شهر غریب بدون کمکی میتونم برم سر کار نه شوهرم دیگه وقتی برای شیفت اضافه وایسادن داره.
۴۰میلیون هم واقعا برای یه زندگی سخته.
فقط ماهی ۵تومنش پای شیرخشک و پوشک میره...
حالا چه همه خرج دیگه هم هست.
واسه همین اگه هدفتون قبولیه حتی رشته های تاپ،جدی بشینی بخونی راحت قبولی