بچه ها دیگران اصلا برای وقت من خود من ارزش قاعل نیستن مشکل از خودمه به شدت مهر طلبم همیشه لبخند میزنم و خوش برخوردم که به دیگران خوش بگذره ولی همونا همین رفتار رو در قبالش برای من انجام نمیدن مثلا من تولد گرفتم برای خودم یا دعوتش کردم شام بار چندمه خالم زنگ میزنه ساعت ده و نیم شب من نمیتونم بیام با اینکه من تدارکات دیدم و بعد توقع دارن من ناراحت نشم حالا همین رفتار رو من در قبالش انجام بدم و ساعت ده و نیم زنگ بزنم یهویی که نمیام و حالا دلیل هم داشته باشم میشم از لحاظ اونا بدترین آدم جهان و کلی حرف بارم میکنن کلا هیچ کس احترام منو نگه نمیداره چیکار کنم چجوری رفتار کنم یادم بدین
منم همینم مثلا دیگران حرفی میزنن ک اگر بخودشون بگی وای جرت میدن ولی من سکوت میکنم میگم اشکالی نداره فلانی ناراحت نشه ولی این اشتباه چون برای دیگران میشه عادت و ما هی با مرورش آسیب بیشتری میبینیم