19روزه که دلشوره دارم عصبیم
ناراحتم غمگینم با هرکسی که از جوونامون میبینم بی اختیار گریه میکنم
دستام میلرزه عصبی تر شدم زودرنج تر شدم
جوونای دسته گلمون باهزار و یک ارزو زیر خروارها خاک دفنشون کردیم و برگشتیم
اگ خدایی وجود داره ازتون نگذره
همسایه برادرمن کفش تو پاش نداشت واسه حقش رفت ک این بی شرفا تیرش زدن
کسایی ک مواجب بگیر دولتید پولی ک سرسفره تون پول خون جوونامونه
هرکسی که تاکید میکنم هرکسی که سنگ اینارو ب سینه میزنه و میگ جوونامون موسادی بودن
امیدوارم جنازه جوونشو واسش بیارن کمرش خم شه