من 18 سالمه و دوستم ( خانم هستن) 41 سالشونه و با هم خیلی خیلی صمیمی هستیم ... و این موضوع انقدر جدی شده که خانوادم روی ارتباطم با این خانم حساس شدن و گیر میدن و توی بیرون رفتن هام محدودیت ایجاد کردن . من با همسن و سالای خودم زیاد نمیتونم ارتباط برقرار کنم و معمولا دوستی و ارتباطت های صمیمیم با بزرگتر از خودم بوده . ایا این چیز عجیبه؟ کسایی که همسن و سال من هستن دیدشون نسبت به این قضیه چیه؟ و کسایی که همسن و سال دوستم(41) هستن دیدشون چیه؟
خب من چطور خانوادم رو مجاب کنم که مشکلی نیست؟مخصوصا مادرم رو این قضیه خیلی حساس شده
خب بگو معلممه . منم خانوادم اگر همچین چیزی بود صددرصد دعوام میکردن ولی اگر معلمم باشه چیزی نمیگن مطمئنم .بگو راجع به درس صحبت میکنیم راهنماییم میکنه و..
با آتیش میشه غذا طبخ کرد و کانون یه خانواده رو گرم کرد، با همون آتیش میشه تمام اون خونه رو سوزوند و خاکستر کرد!!!
رعایت حدود!! ازش برای کسب تجربه بهره بگیر نه بیشتر!!!
منم حس خوبی نگرفتم از کلمه " زیاد " که بکار بردید!!!
صرفا جهت آگاهی!!! یه شب اتفاقی اومدم اینجا یکی داشت خودکشی میکرد، با چند نفر تا صبح باهاش صحبت کردیم تا منصرف شد!! حضورم در این سایت زنونه ننگ نیست، افتخار هم نیست!! چون تاپیک عمومی شرکت میکنم، وارد مسائل خانم ها نمیشم، پیشنهاد دوستی به کسی نمیدم و... در حد توانم سعی میکنم مفید باشم.
اره بابا تازه غیر از من بیشتر همکلاسی ها و دوستام هم با ایشون دوستن با اینکه الان نمیبینمشون ولی همش در ارتباطیم تلبفنی حرف میزنیم اتفاقا این ادما وجودشون خیلی مفیده همیشه نصیحت میکنن و کمک میکنن