سلام بچه ها شبتون بخیر
بچه ها من با همکارم دوست بودم در حد آشنایی ازدواج
بخاطر مخالف خانواده اش البته اینجوری که خودش میگفت، گفت نمیتونم رو حرف اونا حرفی بزنم و میخام ازدواج مون با خوبی و خوشی باشه نه اجبار و به همین دلیل تموم شد
البته از رفتار و اخلاقش میدونم که واقعا همین بوده ولی خب این پسر هم توانایی اینکه بخاد خانواده رو راضی کنه نداره و به قولی میخاد خودشون راضی باشن نه اینکه بخاد اصرار کنه و راضیشون کنه و به قول خودش میخاد احترام من تو خانواده اش حفظ بشه گفت تو این مسیر میدونم که دیگه مقصد ندارع و تو هیچ موردی نداری و این موضوع فقط راجع خودمه و خانواده منه چون مخالفت خانواده بخاطر غریبه بودن منه نه با خود من مشکلی داشته باشن
اصرار کردن دختر خالش رو بگیره ولی اینم قبول نکرده و انگار لج کردن باهم بین خودش و خانواده اش
حالا ما تو یه اداره سر کاریم. من طبقه پایین و اون بالاست
چند بار دیدمش مستقیم توجه نمیکنه ولی کاملا حس میکنم که حواسش هست زیر چشمی منو میبینه و اگه تو راهرو باشم به به بهونه ای میمونه تا رد شم و برم و نمیره تو اتاقش
اخلاقش اینجوریه که به موضوعی تا مدت ها تو ذهنشه و میدونم الان همچنان درگیر این فکرا هست و منم هستم راستش و با دیدنم انگار تازه میشه براش
راستش یه ذره امید دارم که شاید دلش تنگ بشه و یا به خودش بیاد برای داشتن من کاری کنه
حالا این هفته دو بار منو دیده و عمدا بیرون موند تا رد شم و برم درسته نگا نکرد ولی کاملا حس کردم که حواسش هست
حالا فردا طبقه بالا کار دارم البته اتاق اون نه ولی باید رد بشم به نظرتون خودم برم که دوباره منو ببینه یا به مدت نرم کلا؟ کدوم تاثیر گذار تره
