سلام صبحتون بخیر.
حقیقتش من دوستی ندارم که حرف دلمو بهش بزنم مامانمم که متاسفانه جراتش ندارم میخاستم شما راهنماییم کنید اگ میشه.
من یه دخترم و ۱۸ سال و خورده ایم هست و با ی پسری وارد رابطه شدم و واقعا دوسش دارم اون شغلش سخته و زیاد باهم صحبت نمیکردیم من اونقد دوسش داشتم که روزانه ۴۰ ۵۰ بار گوشیمو چک میکردم که مبادا پیام بده و من جوابشو دیر بدم ولی ایشون زیاد ب علاقه من توجه نمیکرد منم هربار باهاش دعوا میکردم و مثلا کات میکردیم ولی بعد زودی دلم براش تنگ میشد و آشتی میکردیم .
چند روز پیش که اوضاع کشور اینطوری بود بخاطر شغلش زنگش زدم باهم صحبت کردیم و وقتی صداشو شنیدم فهمیدم چقدر دلم براش تنگ شده بعد که ارسال پیامک و اینا اوکی شد پیامش دادم دوبار جوابمو داد ولی بعد از اون هرچقدر پیامش میدم جوابمو نمیده و داره کلافم میکنه ولی خب تو ایتا و اینا آنلاین میشه همش حس میکنم ناراحته ولی خب اگ ناراحت بود ک صمیمی باهام برخورد نمیکرد هرچی که هست من خیلی نگرانم از یه طرفم دوسش دارم همش فک میکردم که بخاطر سنم سریع فراموشش میکنم ولی خب علاقم داره نسبت بهش زیاد میشه لطفا ی راهی جلوم بزارید واقعا دارم داغون میشم هرشب خابشو میبینم که بهم پیام داده ولی هیچی🥺🥺من اهل نماز و اینا نبودم ولی بخاطر آروم شدن دلم رفتم سمتش هربار سر نماز بغضم میگیره حتی الان که دارم اینو براتون مینویسم هم باز گریم گرفته از ی طرفی هم پشت کنکوری ام و واقعا توی شرایط سختی قرار دارم
