سلام عزیزم
ازدواج ما فامیلی بود
قبل بارداری مشاوره ژنتیک شدیم و آزمایش ژنتیک دادیم که جوابش حدودا چهار ماه بعد اومد
بعد مجدد رفتیم مشاوره که گفتن هردومون ناقل زن سیستیک فیبروزیز هستیم و 25 درصد احتمال بیمار شدن فرزندمون هست
راه هوایی که پیش رومون بود اینا بود:
بارداری طبیعی و بررسی جنین در هفته ۱۲ با نمونه گیری cvs و دادن نمونه به آزمایشگاه. که اگر جنین بیمار بود با مجوز قانونی سقط بشه
راه بعدی هم آی وی اف بود که قبل انتقال جنین توی آزمایشگاه بررسی ژنتیکی میشه و سالم هارو انتقال میدن
ما راه اول رو انتخاب کردیم که ایکاش نمیکردیم.چون ضربه روحی شدیدی بابت سقط خوردیم
فرزندمون بیمار بود
۱۳ هفته نمونه دادیم
جواب آزمایش اومد و تا مراحل قانونی انجام بشه تقریبا ۱۶ هفته و ۴ روز شدم و دخترمو سقط کردم
توی بیمارستان. تحت نظر دکتر و ماما. سقط دارویی بود. بعد دفع هم چون بقایا داشتم در حد یه بیهوشی سبک بیهوشی کردن و بقایا رو کورتاژ کردن و تمام....💔
بعدش هم دردی نداشتم. ولی خب فرایند سقط بسیار دردناک و طاقت فرسا بود برام...
امیدوارم هیچ کس تجربه ش نکنه
به نظرم من دیگه اون آدم سابق نمیشم و خیلی زمان نیاز دارم تا مجدد خودمو جمع و جور کنم