بچه دوم

من پسر 5 ساله دارم الانم باردارم چون شرایطمون مطلوب بود اقدام کردم و پشیمون نیستم... بخاطر پسرم واقعا لازم بود و همچنین همسرم دلش میخواست و مرد همراهی.. دیگه اذم باید موقعیتشو ببینه.

خیلی ربط داره خدا خودش میگه شما ازدواج کنید و بچه دار شوید من خودم روزی شو میرسونم البته توکل هم لازمه شه

خدا که دروغ نمیگه

خودم بعد ازدواج گشایش رو به چشم دیدم که گاهی میترسم بقیه تعجب کنم بااینکه از راه حلاله و تو چشم باشیم

براى ما هم خيلى گشايش شد و روزى آورد براى خودش. اما ته دلم استرس ميگيرم اگه پسر بشه و نتونم براش كارى كنم چى. خانواده شوهرم يه چوب كبريت بهش ندادن و هميشه سرزنش كردم. نميخوام مثل اونا بشم. غيرتم قبول نميكنه بيخيال باشم نسبت بهش

عزیز جان اگه بچه روزی می آورد این همه کودک کار نداشتیم

و برعکس شما من از تک فرزندی راضیم و از پدر و مادرم ممنونم که به نظرم اهمیت دادن و بچه دار نشدن

آرامش من گره ميخوره به آرامش فرزندم. خانواده شوهر من خودخواهن. اون قديم ميتونستن خيلى كارا رو نكنن و برا بچه شون خونه و سرمايه كنار بذارن اما نكردن. از نظر فرهنگى كه من توش بزرگ شدم بى غيرتن. اما خانواده من برعكس. بابام خدابيامرز ويزاى كاناداش در اومده بود، ما داشتيم خونه ميخريديم دو دستى پول سفرش رو داد به ما و نرفت. من چون با اين باور بزرگ شدم، اگه نتونم كارى كنم براش، با توجه به گرونى و كمتر شدن توان ما، لحظه اى آرامش ندارم. مثلا ما حتما پسر ٢٧ سالش شد بايد داماد بشه. دختر رو حالا ميگيم بايد خواستگار بياد تا ازدواج كنه. اما سر و سامون دادن پسر دست ماست

بسپر به خدا

پسر هم باشه وظیفه خودشه عزیزدلم

شما بهش تلاش و پیشرفت و مسئولیت پذیری و...

یاد بدی خودش میره از زیر سنگم شده اگه تربیت واقعا اینطور باشه که بچه جربزه داری باشه درمیاره و کارو زندگی شو راه میندازه

بعدشم هیچ کس از اول زندگیش صد نیست آدمها تلاش میکنم اول جوانی تا در بزرگسالی و بعد از به جایی میرسن همین خود شما و همسرتون از اول اول همین وضع رو داشتید نه قطعا پیشرفت بوده اونم باهم تلاش کردن رو یاد گرفتید پیشرفت رو یاد گرفتید اینا هنره نه اینکه اول جوونی همه امکانات در دسترس داشته باشه کمک خوبه اما تامین کلی خیانت به فرزنده بیشتر از پولی که بهش بدی که مثلاً بره ازدواج کنه و... تربیت مهمه البته که پول هم در جای خودش مهمه اما نه اینطور که شما نگرانشی

ما متوسط درامدمون الان ۱۴ تومنه باورش سخته اما میخواستم بچه هم بیاریم برنامه نون برا یکی هم نیست بیشتر از یکی هر چقدر خدا داد فکر نکنی دیوونه ام من اهداف خاص زندگی خودمو دارم 😅🤍

نمیدونم اما شهری که ما هستیم پسر خودش یاد میگیره رو پای خودش باشه حالا اگر پدر و مادر دو طرف کمک کرده لطف کردن وظیفه شون نیست

من خودم با دانشجویی ازدواج کردم که شغل ثابت نداره و تو یه سوئیت هستیم فعلا اما با تلاش دوتامون خیلی پیشرفت کردیم نسبت به اوایل عقد و زندگی و با برنامه ریزی همه تیکه های بزرگ رو همسرم از قبل ازدواج نون جمع کردن خریدن

همين ديگه. بايد ببينى استانداردهاى شما براى زندگى چيه. عوام ميگن خب بيار بزرگ ميشه. اما اگه بخواى با استاندارد خاصى زندگى كنه نيار. بالاخره توى پيرى و آينده خدايى هم هست. يكى هم خب دارى. استانداردهاى من كه سمت عقل رو ميگيرن، به احساساتم غلبه ميكنن

نه دور از جون. ديوانه چرا. نميدونم، شايد يه سال بعد نظرم عوض شد. اما فعلا واقعا نميشه. چون اين سالها همسرم چون حمايت نداشت آسيب زياد ديد. اينم ميدونم زندگى توى رنج پيچيده ميشه و به انسانها داده ميشه. يه وقت تا اون موقع بيشتر با ديدن بچه ها دلم گوگولى شد😃💝

امیدوارم هر چی خیره براتون پیش بیاد

البته خب توقعات هم هست

من آدمی نیستم که بد بپوشم و بد بگردم و خودم نرسم اما مصرف گرا هم نیستم در هیچ زمینه ای و ترجیح میدم یه چیز بخرم که همیشه موندگار و زیبا باشه برام تا اینکه پیرو خط ترند و مد باشم نه تنها پوشاک همه خریدها و همین سبک زندگی مینیمال طور خیلی باعث میشه هزینه ها در بلند مدت بیان پایین و بیشتر از هیجانی خرج کردن عقل مندانه خرج کنم برا همین برا همه چیز برنامه ریزی داریم

بطور کلی گفتم چون همین توقعات تو زندگی و فرزند آوری خوبه نوبه خودشون تاثیر دارن

مثلا اینکه من آخرین مدل و بهترین گوشی بازار رو داشته باشم یا گوشی که نیاز منه؟