دست خودم نیست، همش هدفون میزارم اهنگ گوش میدم تو اتاقم راه میرم و به عشق نداشتم فکر میکنم
چند روزه همش همینجورم دست خودم نیست فکر کنم هورمونام قاطی پاتی شده چون از روز دوم پریود تا الان که دو روز از پریودم گذشته اینجوری ام
و اینکه یک ماهه همه چی و خودمو ول کردم اصلا درس و کتاب خوندن و هر کاری که قبلا میکردم رو ول کردم انگیزه و حوصله هیچیو ندارم روزام بی خاصیت میگذره این برای من مثل مرگه😭😭😭دست و دلم به هیچی نمیره، از خودم از زندگیم از همه چی متنفرم. کاش به دنیا نمیومدم اگه قرار بود اینجوری بشه😭😭
میدونم الان میگید خب برو تلاش کن برو کاراتو انجام بدم، ولی نمیشه بدن و ذهنم مقاومت میکنه فقط روح و قلبم میخواد انجام بشه
انگار تو زندانم
میگم حالا همین پیاده روی تو اتاقم بهتر از بی تحرکیه حداقل شاید لاغر بشم
