نمیدونم چطور بگم .. همیشه وقتی غرق میشدم توی افسردگی خودم به خودم کمک کردم برگشتم به زندگی ولی همه چیز موقتیه ..دوباره همین چرخه ادامه پیدا میکنه.. باید از ریشه درست بشه..
وقتی هیچ اتفاق مثبتی توی زندگی آدم نمی افته، آدم ناامید تر میشه.. شبیه کسی ام که توی یه مکعب شیشه ای گیر افتاده هیچ راه نجاتی نیست..به هر دری میزنم همه در ها بسته هست .. هیچ فرجی نمیشه ..هرچی جلوتر میرم بهتر که نمیشه هیچ بدتر میشه