من ۳۲ سالمه مجردم
ی دوست پسر دارم اخلاقش خوبه خوب خرج میکنه در حد خودش اما وضع مالی انچنانی نداره
این بین وسط دوستی باهاش برام خاستگار اومد
پولدار کارخونه دار بود
اما سر و وضعش خیلییی داغون بود ب خودش اصلا نمیرسید هر دفه باهم رفتیم بیرون همون یه لباس تنش بود
یه لباس بیشتر نداشت
بعد قیافشم دوس نداشتم
نمیدونم چیکار کنم
کلا چرا اینجوزیه زندگی
میگن برو ب کسی ک بتونه دستش ب دهنش برسه اما اخه با گدایی ب چ دردم میخوره
از اونور دوست پسرم وضع خیلییییی خوبی نداره کاملا معمولیه
توی یه دوره با دو نفر میرفتی بیرون ؟
با هر دوتاشون الان میری بیرون
هر کس یه نقصی داره
چ دوراهیه سختی اگه ب خودش نمیرسه لابد خسیسه
عزیزم نه پول برات میمونه نه قیافه اخلاق شون رو ببین چقدر باهات سازگاره
دوس پسرتو ولکن
بچسب ب اینکه برا زندگی میخوادت
اینم بعدا تو بهش بگی چجور لباس بپوش میپوشه معمولا مردا بلد نیستن تیپ بزنن سروضع این درست میشه اما بی پولی اون ن
هوف تو شرایط سختی قرار داری. یاد خودم افتادم وقتی تو رابطه بودم. همش تو همین موقعیت قرار میگرفتم. بلا به دور.
خیلی جالبه فقط تو نی نی سایت
همه خواستگار پزشک
خلبان و مهندس و کارخونه دار و مولتی میلیاردر وکیل و وزیر دارن ؟!😂😂😂
چجور پولداریه ک لباس نداره بپوشه ...من که به نظرم ادمی ک همون اول به دلت نشینه خوب نیست ...دوست پسرت چرا نمیاد خواستگاریت ؟ اگه بیاد خواستگاری من باشم همونی ک دوسش دارم و معمولیه رو انتخاب می کنم
