دستمال که خشک شد تا کن و بگذار روی کابینتها که ببینه و بعد دیگه خیلی سرسنگین رفتار کن تا خودش رو جمع کنه. دوباره حوصلشون که سر بره می بینند هیچکی مثل دختر واسشون همراه و گوش نمی سه. در نهایت هم این وضعیت رو قبول کن که دیگه خودت بیش از این آسیب نبینی. مامان تو هم اینطوریه دیگه. هرکس یه نعمتهایی بهش دادن. این موضوع رو یه بار بشین با خودت فکر کن و حل کن وگرنه تا ۱۰ سال دیگه هم این طرز فکر قربانی و زندگی به فنا رفته با افسردگی پیش میره و می گن خودش مریض بود و نه اشتباهات اونا رو کسی به روشن نمیاره. تو مسئول زندگی خودت هستی بهرحال. یا درست رو بخون ترجیحا به شهر دیگه با برو سرکار که دستت تو جیبت بره و محتاج ننه بابات نباشی و منت این هم کم شه.
ببین احتمالا تو خونه یه پدرش همچین الگویی بوده و اون رو داره بعد از ازدواج هم پیاده می کنه. احتمالا با برادراش یا پدرش مثل غنچه رفتار می کردم و همه وظیفه یک خدمت رسانی به اونا رو داشتن. دیگه چیزیه که تا این سن یاد گرفته و تو نمی تونی این نسل رو درست کنی. رو کنترل احساسات خودت فکر کن چون تنها چیزی که می تونی کنترل کنید هر
واکنش به وقایع دور و برنده نه خود وقایع.
جدیدترین تاپیک های 2 روز گذشته
تاپیک های به روز شده
13 ساعت پیش
13 ساعت پیش
13 ساعت پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز