کاش این روزام تموم شه از خونه نحس پدرم بیام بیرون و دیگه برنگردم. خسته م دیگه از این همه احساس اضافی بودن.
حالا که مارا ترک کرده ای نمیدانم در کدامین آسمان پرسه میزنی حتی نمیدانم چگونه مرگ تورا دیدم و نمردم اما بدان دلم برایت تنگِ تنگِ تنگ است ای کاش تیغِ طوفانِ بلا آنگونه گلِ بی خارِ من را از من جدا نمی کرد...(: