فکر کنید پدرشوهرتون یه ۴ طبقه داره
که دوتا طبقش دست خودشه ویکی خواهرشوهر ولی خواهرشوهر این شهر نیست مثلا تابستونا میاد یک ماه میمونه و ایام عید
ولی خونه متراژش بتقریبا بالاست مثلا ۱۷۰ متر اینا استخر و جکوزی داره حیاط خوشگل داره همه چیش عالیه محل هم عالیه
ولی نمیتونید بدید اجاره یا بفروشید
اگه هم قرار باشه مستقل شید قطعا خونه با این متراژ توی این محل نمیشه دیگه
*این مشکل من نیست صرفا این رو دیدم توی فامیل و برام سوال شده بود که اگه شما باشید چی میکنید*
نه من نمیرم حاضرم تو لونه زندگی کنم ولی اختیار زندگیم دست خودم باشه
بستگي به اخلاق خانواده شوهر هم داره
ولي فكر كنم قبول كنم
خط اول خوندم
بقیش دیگه مهم نیست
نه اصلا
اگه خانواده همسرم خوب باشن، یا حداقل خنثی باشن میرم .(همسرمم از لحاظ شخصیتی مستقل از خانواده باشه.)
من نمیرم
نمی خوام منت سرم باشه
نمیرم به هیچ وجه، زندگی با خانواده شوهر سخته هرجقدرم خوب باشن... یه خونه کوچیک بجای دیگه شده اجاره میکنم
بستگی به شوهرش داره.
بستگی به آدما داره. یه سری آدما خیلی بافرهنگن و حس دخالت ندارن و شوهر هم ذهنش مستقله.سطح بالا هستن کلا. یه سریا کلا اهل داخالتن و سطح پایین از لحاظ فرهنگی شوهر هم بچه ننه هست. مورد اولی اگه باشه، بره خوبه. بره استفاده کنه از امکانات. چه اشکالی داره کنار هم باشن. ولی اگه مورد دومه، نه.
به عنوان کسی که ۱۲ سال تو خونه ۱۷۵ متری تو ساختمون پدرشوهر زندگی کرده، نههههههه. الان پدرشوهرم از دنیا رفته، مادرشوهرم شبا میاد خونه ی ما می خوابه
من میرم ولی همون اول درست رفتار میکنم که هر دقیقه نخوان برم خونشون یا نخوان بیان در کل از همچین خونه ای نمیگذرم
