دلوینِ من،
دنیا گاهی فراموش میکند که معجزه یعنی “یک نفر مثل تو”...
پس تو هرگز فراموش نکن که من، در نفسهای تو، همهی ابدیّتم را یافتهام.
تو آبیِ آرامِ رودخاطرمی،
آنجا که ماه تمامِ شب را در یک قطره شبنم میخواباند...
و من،
چشمان تو را تماشا میکنم و میفهمم که بهشت، همیشه کوچک و زیبا آغاز میشود؛
به قامت یک تو.
دلِ من، دلوین است...
و دنیا، از امروز، شعرِ ناتمامِ من است.
همیشه عاشقِ تو ،مامان آلما:)
