که فرارمی کنیم از فکر حقایقی که اگه مشغولشون بشیم دوام نمیاریم و نابود میشیم و دیوونه میشیم و نمیتونیم یه زندگی برسیم؟ و اینطوری روزگار رو میگذرونیم تا ببینم چه پیش رومون هست؟ منظورم جزییات زندگی نیست...و دقت کردین که به مرور این رویه باعث بی حس شدن و گریه نکردن میشه راجع به همون حقایقی که کاملا نمیدهیم چی شده و نمیخوایم بدونیم؟ دقت کردین که تا چه حد درد انباشته داریم ؟ و چه روزگار سختی..امیدوارم فهمیده باشید حرفمو
بعد دقت کردن چیکار کنیم؟
که فرارمی کنیم از فکر حقایقی که اگه مشغولشون بشیم دوام نمیاریم و نابود میشیم و دیوونه میشیم و نمیتونیم یه زندگی برسیم؟
اینو با همه وجودم درک میکنم، من یه چندتا اسناد تاریخی خوندم که تباه کرده همه زندگیمو...
اگه بریم تحقیق کنیم توی چیزایی که دور و برمون اتفاق افتاد و هر زمانی...و...دیوونه میشیم. الان به جایی رسیدیم شاید یه خط جمله خبری حالمون رو بد کنه اگه بریم توی نخ موضوع..
شاید فقط با فریب دادن خودمون و فرار کردن بشه دوام آورد اما نه برای خودمون برای بچه ها فقط...
انگاری کارما این روزها جلوم ایستاده و پوزخند میزنه بهم!!
اون سالها که اون منابع رو میخوندم با خودم میگفتم چه بازماندگان بی تفاوتی!! چه ذلت پذیر!! مگر قیمت زندگی چقدره و ...
بقولی در نادانی آرامشی هست که هر فریاد رو در خودش بیصدا دفن میکنه!!!
دقیقا درسته.و چه بسا الان بدتر هم هست اوضاع که ما بی خبریم و همین ظاهر اوضاع هم، گمون نمیکنم تا به حال اتفاق افتاده باشه چنین چیزی!...همیشه شاید آیندگان بهتر میفهمند اصل موضوع رو. مثل اینکه از بین یک اتفاق بیرون میایم و از بیرون نظاره کنیم و قضاوت...بهرحال امیدوارم درست بشه همه چیز و همه زخمهای ناشی از اون در هر کسی
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
1 دقیقه پیش
1 دقیقه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های امروز
