سلام
بچه ۱۱ ماه دارم که دست تنهام ،فقط همسرم کمکم میکنه
تو بارداری هم استراحت بودم
از خانوادم دورم اما خانواده همسرم رووهر هفته میبینم!
خیلی دوست داشتم بچه دار بشم همش فکر میکردم نمیشم که خدا کمکم کرد،اما الان روزهایی که از شدت فشار میگم حوصله ندارم عذاب وجدان میگیرم.
داروی ضد افسردگی قبلا ( قبل بارداری موقع فوت پدرم)میخوردم اما حالمو بهتر نکرد.
دلم برای روزهای گذشته تنگ شده،خستم روحی و جسمی
شبها خواب خوب ندارم ،مسئولیت بچه ،مسئولیت کارهای خونه
وسواس فکری هم در مورد سلامت بچه پیدا کردم که نکنه مشکلی داره
خلاصه موندم چیکار کنم ،کم اوردم
