از اینکه دوساله پشت کنکورم متنفرم ، حالم از همه چی بهم میخوره حالم از این خونه و کتابا بهم میخورم حالم از پدر و مادرم و تعنه هاشون بهم میخوره حالم از فک و فامیل بهم میخوره
شاید هیچوقت فکر نمیکردم که از لحاظ درسی به همچین جایی برسم ، الان انگار یه آدم بی سر و پام
هیچ کسی منو تحویل نمیگیره ، واقعا حالم خرابه
دلم میخواد فرار کنم از این کشور بزنم بیرون اصلا نمیخوام نه درسو میخوام نه دانشگاه برتر بخدا دیگه خسته شدم ، امروز و فرداست یه مشت قرص بخورم خودمو راحت کنم، 😭😭 کاش من بمیرم این چه زندگیه
دقیقا میفهمم مث خودت فکر می کنم..سال سومم هستم تازه
به خودکشی فکر نکن فقط درس بخون
منم ولی ۲۲ سالمع
همه ماها این روزا رو تجربه کردیم ناراحت نباش عزیزم همش میگذره قوی باش
والا من دیگه از بریدن گذشتم یهو جرواجر نشم صلوات
هعی خواهر منم این وضعیتش بود ولی سال بعدترش دانشگاه قبول شد به امید روزای خوب طعنه و کنایه اطرافیان همیشه هست نمیشه تحمل کرد رو دل آدم سنگینی میکنه ولی به خاطر اینکه زودتر خلاص شی بهتر بخون
عزیزم مشکل باورهای خودته ، تا عوض نکنی موفق نمیشی ، هر جوری فکر کنی همون جور اتفاق می افته پس فکرهای مثبت باعث انرژی مثبت توی زندگیت میشه تا حالا از اینکه بدنت سالم هست شکر گذار بودی ، می دونی چقدر آدم وجود داره که همه چیز دارن جز سلامتی
یک کار تفریحی شروع کن که برات درآمد هم بسازه ممکنه حالت رو بهتر کنه حالا درآمد هم نداشت عیبی ندارن
منم همینممم بخدا حتی قرص خوردم ولی طوری نشد
میدونی من چندبار کنکور دادم ؟ به روزای خوب فکر کن افکار بدت رو بنویس بعد پاره کن بنویس چرا این افکار اذیتت میکنن و آیا ارزش داره به خاطرشون آنقدر خودتو ناراحت کنی؟!
خانوادت هرچی هم که بگن بازم دوستت دارن و اصلا نمیتونن بدون شما زندگی کنن
