Days after Fire to the Ash

چه روز های غم انگیزی که حتی نمیدانم در چند قدمی اهدافم ایستاده ام و به آنها در افکارم مینگرم..

بعد از فارغ التحصیل شدن از سمپاد هر روز بیشتر از دیروز میفهمم فلسفه سمپاد چی بود که ما رو دور هم جمع کرد با آدمای مثل خودمون 6 سال یا 3 سالی کنارهم بدرسیم و زندگی کنیم. واقعا سمپاد مرسی ازت. حداقل در بخشی از عمرم فهمیدم آدمای مثل من و هم عقیده با من وجود دارن و من آدم عجیب غریبی نیستم🤝🏻
سمپاد و دوران زندگی توی اون مدرسه تنها دورانیه که بهم یادآوری میکنه تو یه آدم معمولی ای و باهوش بودن و فهم و درک عجیب و متفاوتت به معنای عجیب غریب بودنت نیست =)
تو یه آدم معمولی و شاید دیوونه ای و بهترین آدما همینن! ( دیالوگی در آلیس در سرزمین عجایب!)
مطمئنم این جمله آخرمم کسی درک نمیکنه.
واقعا باعث و بانی سمپاد. مرسی. همین :) 😭😂🤝🏻✨

یه شبایی خوابای ترسناک میدیدیم..
از خواب میپریدیم..
میترسیدیم..
یکی از همین شبا به خودم گفتم.. خب.. چرا پریدی؟ چرا ترسیدی؟ میخوابیدی میدیدی آخرش چی میشد..
از اون به بعد هر شب همه خوابامو خوابیدم..
و آخرش هیچی نشد.. :)

و کاش میشد کسی نیز منتظر من باشد.. :)
هعی.. زندگی!

امیدوارم هیچ وقت در زندگیتون انتظار هیچ چیزی رو نکشید.
حتی کوچیکترین چیز ها..
انتظار آدمو پیر میکنه :)