خانوما من 21 سالمه و همیشه عقیدهم این بوده که به تحصیلات و زندگی شخصیم بپردازم و بعد از 25 سالگی به ازدواج فکر کنم و اون موقع راجبش تصمیم بگیرم؛ راستیش زیاد هم موافق ازدواج نبودم..
آدم سنتی هم نیستم تمام خواستگار های سنتی رو به بهونه درس رد کردم و آشنایی مدرن و دوستی مدنظرم بوده همیشه
بعد از اتمام دبیرستان 18 19 20 سالگی 90 درصد همکلاسی هام ازدواج کردن خبرش بهم میرسه و خبر بچه دار شدن چند تاشونم شنیدم..
هنوز هم به ازدواج فکر نمیکنم عقیدهم همونه ولی احساس بدی دارم، خیلی بیبی فیصم و کسی باورش نمیشه 21 سالمه چند سال کوچیکتر حدس میزنن و مثل بچه ها باهام رفتار میکنن توی محیط دانشگاه و کار و کلا جامعه..
واقعا حس بدی دارم اون از جامعه این از اینکه همسن و سالام ازدواج کردن بچه دارن شدن و منو با اینکه خیلی رفتارم بالغانس، فکر و منشم از روی ظاهر جدی گرفته نمیشم..
بیاین یه چیزی بگین اروم شم🚶🏻♀️
