خانومای کرج

دخترم تو همان شعر عاشقانه ای هستی که پاییز برایم سرود...همان دعایی هستی که مادرم در حقم کرد...همان دل گرمی که از جانب خدا ست...تو تمام امید منی در پس تمام ناامیدی ها...عشق بی مثال و همان آرزوی برآورده شده...جان مادر دوستت دارم و دوستت خواهم داشت حتی اگر از من تنها خاطره و یادی به جا بماند...

دخترم تو همان شعر عاشقانه ای هستی که پاییز برایم سرود...همان دعایی هستی که مادرم در حقم کرد...همان دل گرمی که از جانب خدا ست...تو تمام امید منی در پس تمام ناامیدی ها...عشق بی مثال و همان آرزوی برآورده شده...جان مادر دوستت دارم و دوستت خواهم داشت حتی اگر از من تنها خاطره و یادی به جا بماند...

دخترم تو همان شعر عاشقانه ای هستی که پاییز برایم سرود...همان دعایی هستی که مادرم در حقم کرد...همان دل گرمی که از جانب خدا ست...تو تمام امید منی در پس تمام ناامیدی ها...عشق بی مثال و همان آرزوی برآورده شده...جان مادر دوستت دارم و دوستت خواهم داشت حتی اگر از من تنها خاطره و یادی به جا بماند...

دخترم تو همان شعر عاشقانه ای هستی که پاییز برایم سرود...همان دعایی هستی که مادرم در حقم کرد...همان دل گرمی که از جانب خدا ست...تو تمام امید منی در پس تمام ناامیدی ها...عشق بی مثال و همان آرزوی برآورده شده...جان مادر دوستت دارم و دوستت خواهم داشت حتی اگر از من تنها خاطره و یادی به جا بماند...

دخترم تو همان شعر عاشقانه ای هستی که پاییز برایم سرود...همان دعایی هستی که مادرم در حقم کرد...همان دل گرمی که از جانب خدا ست...تو تمام امید منی در پس تمام ناامیدی ها...عشق بی مثال و همان آرزوی برآورده شده...جان مادر دوستت دارم و دوستت خواهم داشت حتی اگر از من تنها خاطره و یادی به جا بماند...