نمیگم از زندگی ناامیدم و افکار خودکشی دارم ها.نه. منظورم این نیست.اتفاقا خیلی هم انگیزه دارم و پر تلاشم.
ولی حس خیلی بدی به این دنیا دارم.دنیای پر از غم.
سر هرچیزی برام ناراحتی به وجود میاد.کلی غصه میخورم.
احساس میکنم روحیاتم برا زندگی تو این دنیا که پر از زشتیه زیادی حساسه☹
شما نظرتون راجب زندگی و دنیا چیه؟
منم حس میکنم برا زندگی و دنیا خیلی نازنازی و لطیفم
منم عین توااااام خوشحالم یکی مثل منه
دنیا سرابه
وقتی میرم توی جمعی که خوشحالن میگم برا چی خوشحالن آخر همه چی غمو غصص برام بی معنیه همهچی خودمم افسرده نیستم درونا عاشق شادیم ولی میگم دنیا به درد نخوره دردو غمش بیشتر از خوبیشه
منم همین حس رو داشتم تا اینکه محل و سبک زندگیم رو عوض کردم...بعدش همه چی درست شد... هر وقت این حس رو داشتی بدون جای مناسبی نیستی
من پذیرفتم دنیا پر از رنج و سختیه و هیج وقت ارامش مطلق یا نقطه پیروزی قرار نیس از راه برسه همش چالش بعد دیگری
و اینکه چقدر روحیه امون رو قوی کنیم میتونیم این مراحل و چالشها رو با حس بهتری و موفقتر بگذرونیم و هرجی هی یاس و ناامیدی بگیریم هی با حال بد و مشکلات بیشتر
فکر کردم افسردگی گرفتم که چنین حسی دارم
مخصوصا وقتی مرگ رفیقامو به چشم دیدم
دقیقا منم حس میکنم زمان و مکانم اشتباهه
همش احساس میکنم یه دنیای دیگه هست که شدیدا انتظارشو میکشه
