۴:۴۴
۲۵دی۴۰۴
من...دلم بغلی پر از ارامش میخواهد...بغلی که نگرانم نکند...بغلی که توجهش فقط در لحظه بغل نباشد...بغلی که بوی امنیت بدهد...بغلی که تکراری نباشد...بغلی که تکیه گاه باشد...بغلی که بوی رفتن ندهد...بغلی که احساساتم را به برآمدگی هایم ترجیح دهد...بغلی که بدن من را با تمام کاستی هایش در آغوش بفشارد...بغلی که بوی عطر خودم را بدهد...آشنا باشد...یکرنگ باشد...بغلی که من را به من هدیه دهد...بغلی که مرا تحقیر نکند خود را بالا نکشد...بغلی که عیب های مرا بپوشاند...بغلی که مرا آنطور که هستم بستاید...بغلی که دلش برای دلم تنگ شود...بغلی که عاشقم باشد نه فقط آنرا به زبان بیاورد...بغلی که نگاهش را به من بدوزد خرج دیگری نکند...بغلی که بوی خانواده بدهد بوی مادرش...بوی ارامش...نه بوی تنهایی هایش و کشمکش...بغلی را میخواهم که نگران رفتنش نباشم...نگران احساساتش باشم...نگران اشک هایش...تسلی او باشم در دردهایش...بغلی میخواهم از جنس سنگ...نه برای ضربه به من...برای کوه بودنش...بغلی میخواهم که برای دیدنم عقربه هارا دنبال کند...به او افتخار کنم...افتخار کنم...او....تنها کسیست که مرا فقط برای خودم میخواهد نه بیشتر نه کمتر...بغلی میخواهم از جنس عشق بغلی میخواهم...
مارال:)
