دو نفر با هم دوستن یک دو ساله .بعد پسر رابطه تو یه خانواده خشن و بی احساس بوده بدون پشتوانه ی پدر خودش درس خوند سر کار رفت ماشین گرفت هنوز سنش هم کمه و دانسگاش تازه تموم شده.با یک دختر اشنا شده دختر هم رشته ای که خونده تموم شده و تو خونه هست و میگه حوصله ی کار کردن یا ادامه دادن رو نداره ذوق و شوقش برا پیشرفت مادی اقتصادی صفر هست .پسره هم خرج بیرون و وسایل دختره رو میکنه اما دختره شکایت داره و زیاد قهر میکنه مثلا میگه تو قربون صدقم نمیری تو بی احساسی تو کم حرفی تو زیاد لباس برا خودت نمیخری چرا به کارای حسی میگی چص کلاس.حالا اون پسر هم نهایت تلاشش همینه و کلا مدلش اینجوریه .پسره اهل دختر بازی و خیانتم نیست و این اولین دوس دخترشه .
بنظرتون تو این رابطه که هی قهر و اشتیه مقصر کیه ؟ ایا این دو تفر که یکیشون برونگرا و دیگری درونگران بهم میخورن ؟با فرض بر اینکه کلا تغییر نمیتونن بکنن.
