یه پسره هست بامزست مهربونه ساپورتیوه ، تقریبا دوماهه داریم اشنا میشیم ، تو این دو ماه هم با نهایت احترام و اعتدال برخورد کرده
خانواده خوبی داره
تحصیلاتمون در یک حده
چندباری من خواستم کلا تموم کنم این پروسه آشنایی رو ولی مثل آب رو آتیش هر بار ارومم کرده و منطقی و مهربون برخورد کرده
من از هفته دومی که این اقا رو شناختم متوجه شدم که بهش کششی که باید داشته باشم رو ندارم ! نه که بدم بیادا ولی اونجوری هم خوشم نمیاد
الان دوماه گذشته من هنوز اون عشق آتشینی که میگن رو حس نمیکنم
اونم قطعا حس نمیکنه چون خیلی هدفمند و قصد ازدواجی اومده جلو🥲 همه میگن خوبه همین از دستش نده
ولی خب مگه قرار نیس یهو یکیو ببینیم بعد قلبمون از جاش دربیاد و برای دیدنش لحظه شماری کنیم ؟
خانوما این مدل ازدواج خوبه ؟ بعدا مشکلی پیش نمیاد ؟ من حس میکنم وقتی عاشق نیستم اصلا خیلی چیزا رو نمیتونم ☹️مثلا بچه دار شدن و اینا ... بهتر نیس تمومش کنم ؟ یا ممکنه علاقه ایجاد بشه ؟ بعد قحطی ادمم که نیومده منم خیلی قصد ازدواجی نیستم خودم ، هنوز سنم کمه به نظرم ۲۳ سالمه
