ای آنکه دوست دارمت، اما ندارمت
بر سینه می فشارمت، اما ندارمت
ای آسمان من که سراسر ستاره ای
تا صبح می شمارمت، اما ندارمت
در عالم خیال خودم چون چراغ اشک
بر دیده می گذارمت، اما ندارمت
می خواهم ای درخت بهشتی ، درخت جان
در باغ دل بکارمت، اما ندارمت
می خواهم ای شکوفه ترین مثل چتر گل
بر سر نگاه دارمت، اما ندارمت
من از نگاه پنجره دلگیر میشوم
در انتظار دیدن تو پیر میشوم
تو از میان خاطره ها از راه میرسی
وقتی که از زمان و زمین سیر میشوم
دل میرود ز دستم صاحب دلان خدارا
دردا که راز پنهان خواهد شد اشکارا
کشتی شتگانیم ای باد شرطه برخیز
باشد که باز بینیم دیدار اشنارا
ای صاحب کرامت شکرانه سلامت
اسایش و گیتی تفسیر این دو حرفست
با دوستان مروت با دشمنان مدارا
چه کنم با دل خودکام بلادوست که او
می رود بیشتر آنجا که بلا بی سپر است!
به دریا شکوه بردم از شب دشت
از آن عمری که تلخ تلخ بگذشت
به هرموجی که میگفتم غم خویش
سری میزد به سنگ و بازمی گشت
در دلـم دردیست کـہ غـوغـا مـے کـنـد،
گـاهـے لبم مـے خندد و قلبم تماشا میکند..
🖤.🖤
بذارم شعرامو آیا؟
ارسال نظر شما
تاپیک های به روز شده
16 ثانیه پیش
20 ثانیه پیش
30 ثانیه پیش
پربازدیدترین تاپیک های امروز
داغ ترین های تاپیک های 2 روز گذشته
داغ ترین های تاپیک های امروز