سَلام

صادق هدايت در كتاب بوف كور میگويد:گاهی انسان، در تاريكى ذهن خود گم میشود،جايى كه مرز واقعيت و خيال از هم جدا نيست.تنهايى، آرام آرام به درون نفوذ میکند،و انسان را از جهان بيرون جدا میسازددر اين ميان، هيچكس نيست كه او را بفهمدحتى خود او. و شايد تلخترين حقيقت اين باشد: بعضى دردها را نمیتوان گفت فقط بايد در سكوت، با آنها زندگى كرد🌌

  برآی آنها تنهآ نشآنه حیآت،،بخآر گرم نفس هآیشآن است..🖤                                                           عادت، بی‌رحم‌ترین زهر زندگی‌ست. زیرا آهسته وارد می‌شود، در سکوت، کم‌کم رشد می‌کند و از بی‌خبری ما سیراب می‌شود و وقتی کشف می‌کنیم که چطور مسموم ِ آن شده‌ایم، می‌بینیم که هر ذرهٔ بدنمان با آن عجین شده است، می‌بینیم که هر حرکت ما تابع شرایط اوست و هیچ داروئی هم درمانش نمیکند..                                                                           "چیز های بزرگ شروع کوچیکی دارن🔓🌱".   ‌.                                        D