یک سوال

اونی که بهش میگی عشق ، بالا پایین شدن هورمونهای بدنته که بعد از یه مدت فروکش میکنه

لزومی به دوستی نیست

دختر و پسر اگه قصدشون ازدواج باشه میتونن تحت نظر خانواده ها یه مدت رفت و آمد کنن تا همدیگه رو بشناسن

اینجوری علاقه ی آنچنانی هم شکل نمیگیره که باعث بشه عاقلانه تصمیم نگیرن

خیلی از این دوستی هایی که میگی به ازدواج ختم نمیشه

از گناهش هم که بگذریم

اولین ضررش اینه که طرف وقتی ازدواج میکنه و تو زندگی با همسرش به چالش میخوره ، مغزش شروع میکنه به مقایسه با اونایی که قبلا باهاشون در رابطه بوده و اینجوری زندگی زهرمارش میشه

عزیز من به حرف خالقی که تو رو با همه ی پیچیدگی هات ساخته گوش کن و طبق دستورش پیش برو

والا خدا خوبِ بنده هاشو میخواد

بله در جریانم معلمای های خانوم رو معمولا از چه قشر افرادی انتخاب میکنن...یاد اون تاپیکی افتادم که ابرو پیوسته دختر رو قبل از ازدواج به عنوان یک امتیاز به حساب میاورد...