حوصله ندارم

بچه ها من 23 سالمه واقعا از این خونه دارم ذیت میشم اینکه کوچکترین ازادی ندارم باید بابت هرچی جواب پس بدم . اینکه خیلی وقتا برای پخت غذا به سلیقه خودم باید کلی حرف بشنوم کلی ایراد بگیره ازم . اینکه حق ندارم تو خونه هیچ کاری طبق سلیقم بکنم حتی میزی جا با جا کنم . اینکه وقتی مهمون میاد جرات ندارم پیشش بشینم که نکنه مامانم گیری چیزی بده . اینکه هر دفعه میاد تو وسایلم میگرده ببینه چی واسم خریده بیاد بگه پشیمون شدم اینو بهت دادم میخوا ببرمش . اینه حتی جرات ندارم اظهار مخالفت کنم که نکنه افسرده شه شروع کنه به دعوا کردنم و بگه از خونه بیرون واقعا سختمه .اینکه هر چقد میخاد تحقیر کنه و ساکت بمونم واقعا ناراحتم. این چیزا خمیشگی نیس . خیلی دوست دارم تو خونه بمونم و به زندگی برسم اما حس ناامنی دارم نمیدونم شاید من حساسم.البته شرایط همیشه اینطور نیس و وقتی اینطور نیس واقعا خوش حالم بابت خونه ارومی که داریم. واسه شمام اینجوریه؟