بچه ها من هیچوقت دوست خوب تو زندگیم نداشتم. همیشه تا وقتی بی پول بودن مشکل داشتن دوروبر من بودن همه جوره همیشه کمک میکنم به همه پول قرض دادن ضامن شدن نامه رضایت شغلی دادن از همه مهمتر به حرفاشون گوش میدم و انرژیهای منفیشونو سر من خالی میکنن. همیشه فک میکردم روابط دوستی اسنجوریه تا اینکه چندماه پیش دیدم حالم بده هرروزم بدتر میشه هی فک کردم به این نتیجه رسیدم که همیشه برای همه هستم هیچوقت کلاس چیزایی که دارمو نمیذارم خودمو پایینتر از چیزی که هستم نشون میدم به گفته همه نه فقط خودم خیلی خوش قلب و مهربونم واقعا دلم شکسته دو سه تا رابطه دوستی با پسرا داشتم با بدترین شکل ممکن تموم شده دوستای دخترمم که نگم اصلا براتون. چیکار کنم واقعا ینی اخلاقم مشکل داره؟طرحواره کودکی دارم؟ دقیقا مشکلم چیه و راه حلش کجاس؟گاهی فک میکنم ساده لوح و احمقم همه ازم سواستفاده میکنن. همیشه اول بقیه رو درنظر میگیرم تو ناخوداگاهم انگار دلم میسوزه
منم بعد ازدبیرستان کلا دوست نتونستم پیدا کنم تا الان بعد از حدود ۲۰سال😬تازگی دو تا دوست پیدا کردم منم حس تو رو داشتم و هیچ وقت اشتباهی نکردم ولی کلا هرکی دپست میشد یه روز بعد سرد برخورد میکرد با فقط برای پول قرض گرفتن اینا سراغمو میگرفتن نمیدونم چرا😕